Siem Reap

Wanneer waren we voor het laatst in Siem Reap? We weten het niet meer precies, maar het was iets van 2004 dachten we. De tijd heeft ook hier niet stilgestaan. De eerste indruk was er een van: Wat is het druk geworden! En dan bedoelen we druk met toeristen, en het hele leven wat zich daarop heeft ingesteld. Dus eerst een gevoel van teleurstelling. In onze herinnering van Siem Reap een redelijk klein en overzichtelijk stadje. Nu zijn er een heleboel nieuwe hotels en guesthouses uit de grond gestampt, en heeft het lieflijke centrum zelfsd een "pubstreet". Niet iets om warm voor te lopen dus. Ons Guesthouse wat we geboekt hadden viel ook erg tegen, dus de volgende dag zijn we snel naar een rustiger buurt verhuisd en we zitten nu in een heerlijk hotel: een eigen huisje, rond het zwembad, in een tropische tuin. Hier komen we weer helemaal van bij en tot rust.
Na de eerste aanblik zijn we snel de achteraf gelegen buurt ingegaan. Daar waar we jaren geleden een oude tempel troffen, een klooster en een school erbij. En gelukkig heeft daar de tijd wel stilgestaan. Als we er rondlopen komt een jongetje met een sleutel de oude tempel voor ons open maken. In de naastgelegen ruimte, daar waar ceremonies plaatsvinden, zit nog steeds de oude abt (niet meer in functie) op hetzelfde plekje op zijn kussentje. Hij lijkt er wel 120 te kunnen gaan worden. Volgens de een is hij 86, volgens de ander 78. Maakt niet uit. Hij heeft een speciaal plekje, want hij was de abt sinds het Pol Pot regime, heel lang dus al!
We zullen nog wel een paar keer terugkeren bij dit klooster!

In het centrum lijkt de overdekte markt ook nog zoals we ons herinneren. Veel groente, vis, gefrituurde spinnen (!ja,,,) en in een hoekje een waarzegster aan het werk.

Het is toch fijn weer in Siem Reap te zijn!